معلمان فرض کنند....
شما فرض کنید تراکم دانش آموزان کلاس به جای 40 نفر 20 نفر بود ؛ آن وقت معلمان بایددائما از دانش آموزان درس می پرسیدید و آن ها مجبور بودند درس بخوانند . در این صورت فکر نمی کنید حوصله ی معلمان سر می رفت؟ کلاس های خصوصی چه می شد ؟
شما فرض کنید دانش آموزان در مدرسه توپ و تور و وسایل ورزشی داشتند، آن وقت دانش آموزان کی درس و مشق زنگ بعدی را می نوشتند و می خواندند؟
شما فرض کنید اوضاع مالی آموزش و پرورش خوب بود و نیازی به خیرین نداشت، آن وقت تکلیف دنیا و آخرت خیرین چه می شد و آنها به کدام سازمان بی نیاز باید کمک می کردند؟
شما فرض کنید همه ی معلمان ماشین داشتند آن وقت این همه ماشین را در کجای مدرسه و خیابان پارک می کردند؟ با این همه ماشین آلودگی هوا و ترافیک چگونه حل می شد؟ و یا تکلیف این همه سرویس که مختص معلمان است چه می شد و سرویس معلمان را چه می کردند؟
شما فرض کنید معلمان از اضافه کار بی نیاز بودند و فقط 24 ساعت موظف خود را تدریس می کردند ، آن وقت طبعا همه ی دانش آموزان درس می خواندند و باید به دانشگاه می رفتند؛ به نظر شما اصلا دانشگاه ها و جامعه ی ما ظرفیت این همه دانشجو و انسان باسواد را دارد ؟ آیا جامعه همان طور که به انسان بی سواد نیاز دارد به انسان بی سواد هم نیاز ندارد؟
شما فرض کنید اوضاع اقتصادی و معیشتی و مقام و منزلت معلمان خوب بود، آن وقت این همه معلم باید از سر بیکاری درس و کتاب و روزنامه می خواندند و کار پژوهشی انجام می دادند؛ در این صورت آیا فضای دانشگاه و کتابخانه ها اشغال نمی شد ؟ آیا حقوق دیگر دانشجویان و علاقه مندان به تحصیل و دانشگاه توسط معلمان ضایع نمی شد؟
شما فرض کنید عیدی معلمان مانند سایر کارمندان و کارگران بود ، در این صورت آیا نسل پوشاک و آجیل و پسته از روی زمین برچیده نمی شد؟ و یا تورم لجام گسیخته جامعه را فرا نمی گرفت؟
شما فرض کنید آموزش و پرورش معلمان را سر کار نمی گذاشت و معلمان سرکار نبودند ، آن وقت چه کسی می پذیرفت که به جای معلمان سرکار باشد؟
با سپاس از: علی بهشتی نیا
وبلاگ صریر(اوای قلم هنگام نوشتن)
اگر برای مصاحبه به دانشگاهی وارد شدید، اصلا نگران سوالات مصاحبه نباشید چون
دانستن سوالاتی که توقع شیندن آنها را ندارید میتواند برایتان مفید
باشد.
به گزارش ایسنا، برخی از عجیبترین سوالاتی که در گزینش دانشگاههای
مطرح جهان پرسیده میشوند، عبارتند از:
- درباره کاکتوسها چه
میدانید؟
- آیا شامپانزهها هم باید حقوق بشر داشته باشند؟
- فرض
کنید برای فعالیت در یک آسایشگاه داوطلب شدهاید. آیا ساکنان آسایشگاه، آن مکان را
دوست دارند؟
- دستگاه تنفسی را با کمک لوله تنفسی زیر آب تشریح
کنید.
- آیا ماشینها میتوانند تصمیم بگیرند؟
- فرض کنید باران
میبارد و شما فراموش کردهاید چتر خود را به همراه بیاورید. در همین حال یک ماشین
را مشاهده میکنید که درهایش باز است، پس داخل این ماشین پناه میگیرید. آیا در این
صورت به دلیل ورود بدون اجازه به خودروی فرد دیگر، مرتکب جرم شدهاید؟
- فرض
کنید یک دامدار گاو خود را از دست داده است. چگونه خبر مرگ گاو را به او اطلاع
میدهید؟
- آیا سال 2011 میلادی یک سال باورنکردنی برای علم فیزیک
بود؟
- آیا رفتن به مهمانی را به انجام یک مقاله درسی ترجیح
میدهید؟
- کدامیک از این افراد تاثیرگذارتر هستند؟ صدر اعظم آلمان یا یک
خواننده معروف؟
اما آیا این سوالات صرفا عجیبند یا واقعا چالش برانگیز
هستند؟
در ظاهر شاید این سوالات عجیب باشند اما اگر از زاویه دیگری به آنها
نگاه کنیم متوجه میشویم کاری که این سوالها میکنند این است که بفهمند شما چقدر
توانایی دارید.
این سوالات برای شما اهداف زیر را به دنبال دارند:
-
مستقل فکر کنید.
- ایدهها و دیدگاههای خود را به اشتراک بگذارید.
-
خودتان فکر کنید.
- مهارتهای خود را برای حل مسائل جدید بکار
برید.
- استقامت خود را در مباحثات دانشگاهی نشان دهید.
- جنبههای
مختلف یک مسئله را بتوانید نشان دهید.
- توانایی خود را در حل و گذر از
چالشهای پیچیده بسنجید.
مصاحبه کننده در خلال این سوالات همچنین میخواهد
نظرات شخص شما را با نگاه عمیق بداند و بویژه بفهمد آیا واقعا به رشتهای که انتخاب
کردهاید علاقه دارید یا خیر و آیا تلاش میکنید خارج از ساعتهای درسی و کلاسی
درباره این رشته مطالعه و تحقیق کنید یا نه؟
به گزارش یونیورسیتی واچ،
معمولا مصاحبهکنندگان سوالات شیطنتآمیز نمیپرسند اما برخی از این سوالات ممکن
است چالش برانگیز بوده و بسیار هدفمندانه طرح شده باشند تا شما را به تفکر جهت حل
یک مشکل ترغیب کنند.
در واقع هدف طراح این سوالات این است که بیشتر فکر کنید
نه این که میزان دانستههای شما را بسنجند.
همکار ارزشمندم جناب آقای غلامرضارویین تن که هیجدهمین سال خدمت ارزشمندش را انجام میدهد.
با تمام انرژی و علاقه ای که در ایشان سراغ دارم.
به عنوان سرگروه آموزشی ناحیه ۲ شیراز از مهرماه سال آینده خدمتشان را ارایه میدهند.
بنده نیز در پایان سی و پنجمین سال انجام وظیفه آرزوی سربلندی ایشان
و شما دوستان خوب ومخاطبین این منزلگاه رادارم.
ادامه این منزلگاه از مهرماه اینده یا تغییر ان به سایت و هر اقدام دیگری در این زمینه
به نظر این عزیز و همکارانشان بستگی دارد....
.......................................................
تسبیحی بافته ام....
نه ازسنگ....
نه از چوب..نه ازمروارید....
دانه دانه قطره های اشکم را به نخ کشیده ام....
تا برایتان دعا کنم ....
هر آنچه آرزو دارید..
اردیبهشت ماه ۱۳۹۲
محمد علی باغویی
نام آذربایجان همیشه توام با افتخار و سربلندی بوده است.
مردمانی فهیم سخت کوش و شجاع.
هم اینک که از گوشه و کنار اخبار میزبانی شهر تبریز
برای کنفرانس اموزش ریاضی در سال آینده به گوش میرسد.
بی میل نیستیم که به عنوان اولین منزلگاه هایی
که این خبر رااعلام می نماید.
خورسندی خودمان را از این انتخاب اعلام ننماییم.آرزوی توفیق برای این عزیزان داریم.
...یاشاسین آذر بایجان....
آرامگاه فردوسی 80 ساله شد.اما شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید مزاری که با بناهای متعدد بارها قبل از آن با خاک یکسان شده بود، تا سال 1305 ناشناخته بود.

ادامه مطلب
فردوسی توسی دست کم 30 سال از زندگی خود را صرف به نظم درآوردن روایتهای تاریخی از فرهنگ و سنت ایرانی در قالب «شاهنامه» کرد؛ روایتهایی که نسل به نسل و سینه به سینه نقل شده و سرانجام به او رسیده بودند. اما از سرودن «شاهنامه» دیری نگذشته بود که زندگی حکیم توس خود به افسانهای بیپایان و حکایتی برای سینه به سینه نقل شدن، تبدیل شد.
ادامه مطلب
با سلام خدمت دوستان گرامی
ضمن تشکر از کلیه عزیزان که با حضور در تشییع و مراسم ختم یا با تلفن یا پیامک اینجانب را شرمنده نمودند از اینکه به علت تالمات روحی جوابگوی الطاف نشدم معذرت خواهی نموده امید است بتوانم در مجالس شادی آنها توفیق خدمتگزاری داشته باشم مجددا نهایت سپاس خود را تقدیم میکنم.با تشکر فراوان.احمد نصراللهی
...................................................................................................................................
مانیز مجددا برای استاد نصراللهی صبوری و برای مرحوم مادرشان امرزش الهی مسیلت مینماییم
ادامه مطلب
به گزارش «تابناک»، روزنامه انگلیسی «تلگراف» امروز در مطلبی به بررسی تحصیل دانشجویان ایرانی در رشته فیزیک هسته ای و رشته های مرتبط در انگلیس پرداخته و دولت انگلیس را به سبب صدور اجازه تحصیل این دانشجویان مورد انتقاد قرار داده است.
این روزنامه در توضیح این انتقاد خود می نویسد نباید وزارت خارجه انگلیس اجازه بدهد «یک حکومت متخاصم»، دانشجویان را به تحصیل در رشته هایی در انگلیس بفرستد که به آن ها دانش لازم برای تولید سلاح های کشتار جمعی را اعطا می کند.
تلگراف می نویسد در سال 2007، دستکم 60 ایرانی برای شرکت در دوره های تحصیلات تکمیلی در انگلیس در رشته هایی مورد پذیرش قرار گرفته بودند که از سوی سرویس های امنیتی با عنوان «حساس از نظر اشاعه هسته ای» از آن یاد می شود. از جمله این رشته ها می توان به فیزیک هسته ای، میکروبیولوژی و مهندسی شیمی اشاره کرد.
این روزنامه مدعی است دولت انگلیس پیشتر از این رویه خود ضربه خورده است و اشاره می کند «ریحاب طاها»، میکروبیولوژیست عراقی که پس از سقوط صدام، به اتهام طراحی سلاح های بیولوژیک برای صدام بازداشت شد، دوره دکترای تخصصی خود را در انگلیس گذرانده بود و شوهر وی که مسئول برنامه موشکی صدام بود نیز در دانشگاه بیرمنگام تحصیل کرده بود.
این روزنامه سپس در مقام مقایسه برآمده و اشاره می کند که محمد قنادی، معاون سازمان انرژی اتمی ایران نیز تحصیلات خود را در رشته های فیزیک هسته ای و رادیوشیمی در انگلیس گذرانده است.
به این ترتیب، روزنامه تلگراف ضمن انتقاد از دولت انگلیس و نهادهای مربوط در دستگاه های آموزشی این کشور، از مقامات مسئول خواسته در زمینه پذیرش دانشجویان خارجی در رشته های حساس، سخت گیری بیشتری به خرج داده و به ویژه جلوی تحصیل دانشجویان ایرانی در رشته های مذکور را بگیرند.
این روزنامه همچنین از مقامات انگلیسی می خواهد به طور دقیق اعلام کنند که چه تعداد دانشجوی ایرانی در این گونه رشته ها در انگلیس مشغول تحصیل هستند. تلگراف همچین فاش می سازد که در سال 2007 نیز برخی مقامات آمریکایی از انگلیس خواسته بودند شمار دقیق این افراد را در اختیارشان بگذارد.
به هر حال، مقاله منتشرشده در روزنامه تلگراف، به خوبی نشانگر وجود روحیه آپارتاید علمی در محافل غربی است که هرچند تلگراف مدعی است به سطح دولت انگلیس نرسیده، اما وجود آن از دیرباز در آمریکا آشکار بوده و به نظر می رسد اینک در انگلیس نیز برخی گروه های فشار در حال حرکت به این سمت هستند.
این امر آشکارا تأیید کننده اشارات مکرر مقامات ایرانی است که تأکید کرده اند هدف غرب نه جلوگیری از اشاعه هسته ای، بلکه ایجاد مانع در مسیر پیشرفت علمی و فناورانه ایران است. امری که البته تاکنون به واسطه جدیت و پشتکار دانشمندان ایرانی، در آن برای غرب موفقیتی حاصل نشده است.


